Zbignew

Najnowsze nagrania

• 4:27

  Geneza miłości – Własne

  Geneza miłości Gdy tylko się urodziłem, Zawsze towarzyszyła mi miłość. Najpierw bezwarunkowa rodziców. Kochałem te beztroskie chwile, Tę woń poznawanego świata, I to bycie kochanym dzieckiem. Potem przyszły pierwsze chwile samotności, Gdy świat przestał być tylko ciepłem ramion. A stał się przestrzenią do odkrywania Pełną pytań bez odpowiedzi. Miłość wtedy miała smak przyjaźni- Niewinnej, szczerej, czasami kruchej… Jak szept wypowiadany na przerwie, Jak śmiech który jeszcze nie znał bólu. Z czasem nauczyłem się tęsknoty. I tego, że serce potrafi bić szybciej… Dla jednego spojrzenia, jednego słowa. Miłość stała się niepokojem i nadzieją… Ciszą, która mówi więcej niż krzyk… I ogniem, który jednocześnie ogrzewa i parzy. Były chwile gdy ją straciłem, Gdy wydawało się, że znika bez śladu Zostawiając po sobie pustkę… I pytanie- czy jeszcze wróci… A jednak powracała- w innych twarzach, W innych gestach, w innym czasie. Jakby chciała mnie nauczyć, Że nigdy nie odchodzi na zawsze. Dziś wiem, że miłość nie ma jednej formy. Że dojrzewa razem ze mną. Zmienia się, ale nie znika. Jest w pamięci, w obecności, w stracie. W tym co było i tym co będzie. I choć wciąż się jej uczę Wiem jedno- To ona była początkiem wszystkiego.

  6 odtworzeń • 4 komentarze

  19 kwietnia
• 2:13

  Wielkanoc – Własne

  Wielkanoc Wielkanoc przychodzi cicho, jak światło, które nie pyta o zgodę. Najpierw widać ją w trawie nieśmiałej, jeszcze chłodnej, ale upartej. Potem w dłoniach, które układają stół trochę wolniej niż zwykle, jakby chciały zatrzymać chwilę. Jajka pękają delikatnie, dzielą się na pół bez pośpiechu, bez słów, a jednak mówią wszystko. Gdzieś w tle dzwony- nie narzucają się, raczej przypominają, że coś można zacząć od nowa. I nagle robi się jaśniej. Nie tylko za oknem. W środku też…..

  7 odtworzeń • 2 komentarze

  3 kwietnia
• 2:24

  Ogień – Własne

  Ogień Filozof powie- ogień nadziei. Poeta powie – ogień namiętności. Polityk powie – ogień w dyskusji. Każdy powie- ogień Ten co grzeje Ten co daje światło Ten co nigdy nie gaśnie. A jaki on jest naprawdę…. Jest iskrą w ciemności. Jest drżeniem powietrza I tańcem bez ciała. Jest wierny temu kto go karmi. I bezlitosny dla lekkomyślnych. Nie zna dobra ani zła. Jest tylko przemianą. Nie pyta Nie wybiera Nie pamięta Po prostu płonie. I zostawia po sobie prawdę w popiele...

  25 odtworzeń • 13 komentarzy

  17 marca
• 2:29

  Depresja – Własne

  Depresja Mówią, że czas wszystko leczy. Ale to czas wszystko niweczy. Grobowa cisza ciemność przesyła. A w tej ciemności pustka miła. Mówią, że jutro przyniesie światło. Lecz noc rozlewa się cicho i łatwo. Jak atrament po kartce sumienia- Zostawia ślady bez imienia. A gdy mówią, że to strach przed życiem, Że trzeba wyjść z ukrycia. Nie wiedzą, że on już dawno zastygł, Jak w migawce aparatu na niemym zdjęciu. Serce wciąż powoli słyszy Jak z popiołów albo zgliszczy Rozlega się ciche pukanie…. Otworzyć?, czy niech tak zostanie…..

  62 odtworzenia • 18 komentarzy

  27 lutego
• 1:29

  Pędzimy za wiatrem – Własne

  Ja tu tylko na chwilę żeby powiedzieć - o pogoni za nie wiadomo, a może wiadomo za czym...zapominając o tym co zostawiamy za sobą i czy warto to zostawić .....dla "ulotnego wiatru". Pędzimy z wiatrem Pędzimy z wiatrem, A wiatr nam oczy mruży. Ledwo widnokręgu linię widać. A chmur nad głową przybywa. Wiatr wyrywa do przodu Że czasem trudno za nim nadążyć. Wtedy zrywamy się stąd By nagle znaleźć się tam. Wiosna lato jesień zima Wiatr wciąż się kierunku trzyma. A my za nim ufni sami Z odkrytymi plecami. Wiatr nam oczy mruży...

  24 odtworzenia • 16 komentarzy

  21 lutego
• 2:27

  Zło nie zasypia – Własne

  I znowu ja tu na chwilę. Zło nie zasypia. Zło nie zasypia. Nie tylko w mroku ulic Ani w chłodnym oddechu nocy. Ono zna drogę do wnętrza. Schodzi w głąb Tam gdzie dusza pęka bezgłośnie, Gdzie światło nie dochodzi Od lat. Wije się w ciemności duszy Jak dym w zamkniętej izbie Karmi się wstrętem Poi się lękiem. Szepcze: „jesteś sam” „nie warto” „już za późno” Zło nie zasypia. Krąży wokół serca Cierpliwie jak rdza Zjadająca stal od środka. A jednak w najgłębszej czerni Tli się iskra Tak mała, że prawie niewidoczna Lecz żywa. Bo ciemność duszy Nie jest jej końcem Lecz miejscem Gdzie światło rodzi się najciszej.

  24 odtworzenia • 21 komentarzy

  14 lutego