Nagły przypadek się zdarzył.
Człowiek umrzeć zapragnął.
Nogę na skraju dachu postawił,
Bo jakiegoś problemu nie ogarnął.

Trochę się jeszcze wahał,
Czy do przodu czy w tył ma być krok.
Aż ten co gładką mową włada-
Pojawił się on negocjator.

Najpierw na spytki wziął klienta.
Dlaczego, po co, jaka przyczyna.
Tak jak go uczono pamiętał
Że z kolejnym pytaniem mija godzina.

Klient zaczął się wahać.
I szukać odpowiedzi też w pytaniach.
Nie bał się ich zadawać
Temu co z dachu go zganiał.

Negocjator się pocił i motał
W swoich odpowiedziach.
Aż wreszcie wymamrotał-
Jam grzeszny w swoich spowiedziach.

I przystał nogą do klienta
Postawioną na skraju dachu.
Tu kończy się moja licencja.
Ja z tobą skoczę brahu.

Klientowi żal się zrobiło negocjatora.
Wziął na barki jego dolę.
Jak ty swojej sprawie nie możesz podołać
To ja mój zamiar ***ę.

I tak kolejny raz się okazało,
Że na litość branie
Pokonało nie jedno ciało.






Klientowi żal się zrobiło negocjatora.
Wziął na barki jego dolę.
Jak ty swojej sprawie nie możesz podołać
To ja mój zamiar ***ę.

I tak kolejny raz się okazało,
Że na litość branie
Pokonało nie jedno ciało.





Klient zaczął się wahać.
I szukać odpowiedzi też w pytaniach.
Nie bał się ich zadawać
Temu co z dachu go zganiał.


I tak kolejny raz się okazalo,że na litość branie,dachu dachu,kończy się moja licencja ,ja z tobą skoczę brachu.