Nie mów mi – Marek Dyjak & Kasia Moś (Tekst)

Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być,
Nie mów nic, wiem to ja, tak samo jak i ty
Nie mów, że naszej drogi nadszedł błogi kres,
Wstanie dzień, teraz śpij, niech spadnie
Zimny deszcz
Gdzieś w kałuży ulic, z gębą poszarpaną
Zostawiłem wszystko w bramie obdrapanej,
W szkle rozbitych marzeń, wstydu oraz winy
Majaczą wspomnienia, wiszą czarne liny
Z sercem poszarpanym, gdzieś w ulic kałuży,
Każdemu - wiadomo - to na co zasłużył,
Zostawiłem wszystko, siałem litość i pożogę,
I tak tu teraz stoję, tylko śmiać się
Już nie mogę,
Lecz…
…nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być,
Nie mów nic, wiem to ja, tak samo jak i ty
Gdzieś w kałuży ulic, z sercem poszarpanym,
Szukam Cię i patrzę w niezagojone rany,
W obdrapanej bramie, pośród świateł i
Półcieni
Majaczą wspomnienia i krew się czerwieni
Zostawiłam wszystko, niczego nie oddałam,
W szkle rozbitych marzeń stałam, kim się
Stałam
Wykrzycz moje imię! Czy szukać Ciebie dalej?
Bo szukam Cię codziennie, lecz nie wiem,
Czy chcę znaleźć
Z sercem poszarpanym, gdzieś w ulic kałuży
Patrzę w oczy diabłu i wszystkich wokół,
Którzy
Zostawili tutaj tylko litość i pożogę,
I tak tu teraz stoję, tylko śmiać się
Już nie mogę
Lecz…
…nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być,
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być
(nie mogę być),
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być
(że poetą dziś nie mogę być),
Nie mów nic (nie mów nic), nie mów nic
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być,
Nie mów nic, wiem to ja, tak samo jak i ty
Nie mów, że (nie mów, że) naszej drogi
nadszedł błogi kres (błogi kres),
(błogi kres),
Wstanie dzień (wstanie dzień), teraz śpij,
niech spadnie zimny deszcz