o boze

Wcześniej pisałam coś takim stylu i chciałam na podstawie tego napisać piosenkę:

A między Twoimi palcami było jeszcze dużo czasu. I można było dotykać. Tak długo i nie do końca. W niektórych miejscach było naprawdę ładnie. I nie umiałam zapamiętać. A potem szukałam czegoś jeszcze. Takiego koloru tęczy. I tam było ładniej niż tu. Bo tam mnie jeszcze nie ma. A ty już tam jesteś.
A ta dziewczyna na zdjęciu tak ślicznie zasłaniała twarz dłońmi. I ręce jej się robiły takie ładne od tego, że jeszcze nie wie... Ja też tak może umiem układać palce. A dłonie miała takie delikatne. Nie powinny zajmować tyle miejsca. Są bardzo szczupłe. Bo między powinno być więcej niż... Między jest najładniej. Między przeczuwałeś miłość. Dłonie były długie. I włosy też miała długie. I obejmowały. A oczy niebieskie? Oczy nie mogą Ci zasłaniać jutra.
Ładnie jest mi z tym pytaniem? Do jasnoniebieskich dżinsów. Czy ładniej w milczeniu. Tylko nie mów, że to za mało. Mam jeszcze smutne oczy. Tylko muszę coś z nimi zrobić. Muszę mieć szczuplejszą twarz. Oczy będą wydawać się większe, bardziej smutne, ładniejsze. Nie mów, że to za mało. I z myślami coś zrobić.
Jeszcze nie umiem milczeć tak ładnie. Taka cisza, o którą ci chodzi. I tyle kawałeczków zbierać dla ciebie. Co jest za tamtym pocałunkiem. I tak cichutko aby cię tym wszystkim nie dotknąć zbyt mocno. Może nie powinnam podchodzić zbyt blisko. Gdy mało zjem i jestem głodna umiem tak powolutku sobie myśleć. Jakieś drzwi się otwierają i jestem zdziwiona.