Małgorzata Gabriel – Wróć do mnie

"Wróć do mnie"

SŁYSZYSZ MNIE?!
KAŻDY DZIEŃ BEZ CIEBIE PALI MI SERCE ŻYWCEM!

Każdy dzień bez Ciebie to jak spadanie w dół,
Bez końca, bez dna, bez światła, bez tchu.
Dotknij mnie — BO JUŻ NIE CZUJĘ NIC,
Ciało krzyczy, dusza drży, a świat traci rytm.

GDZIE JESTEŚ?!
GDZIE JESTEŚ TERAZ?!

Duch Święty krzyczy: „Nie udręczaj duszy!”
A ja stoję w burzy, która całe wnętrze kruszy.
Chcę czuć Twoje dłonie, chcę wrócić do życia,
Nie chcę już tej pustki, co mnie od środka rozrywa!

BOŻE RATUJ MNIE!!!
NIE WIDZĘ NIC!!!
TĘSKNOTA ROZDZIERA MI PŁUCA, ROZRYWA MI KRZYK!
JESTEM PRZERAŻONA — NIE STOJĘ NA ZIEMI,
JAKBY MOJE CIAŁO ZNIKNĘŁO POMIĘDZY CIENIAMI!
OJCZE, POWIEDZIAŁEŚ, ŻE MINIE — KIEDY?! KIEDY?!
KAŻDY DZIEŃ MIJA JAK PUSTE TCHNIENIE!
NIE MOGĘ BEZ CIEBIE ŻYĆ!!!
NIE MOGĘ BEZ CIEBIE ODDYCHAĆ!!!

Nic nie czuję — tylko ból jak metal w żyłach,
Tylko echo krzyku, które we mnie wciąż przybywa.
Moje dłonie drżą, moje serce woła,
Jakby świat mnie wyciął z własnego obrazu…

WRÓĆ!
WRÓĆ DO MNIE!
CHOĆ NA CHWILĘ!
CHOĆ NA ODDECH!

BOŻE RATUJ MNIE!!!
NIE WIDZĘ NIC!!!
TĘSKNOTA ROZRYWA MI GARDŁO I KRWAWI MÓJ KRZYK!
JESTEM PRZERAŻONA — NIE CZUJĘ JUŻ ZIEMI!
JAKBY NIE BYŁO MNIE — MIĘDZY SŁOWAMI, MIĘDZY CIENIAMI!
OJCZE, MÓWIŁEŚ — TO MINIE!
JA NIE CHCĘ PUSTKI W PIERSIACH!
KAŻDY DZIEŃ TO PUSTE TCHNIENIE,
NIE MOGĘ BEZ CIEBIE ISTNIEĆ!

Nie mogę…
Nie mogę…
NIE MOGĘ BEZ CIEBIE ODDYCHAĆ!!!