Akurat – Do prostego człowieka

Akurat...eksperyment paramuzyczny Dziękuję za podkład Rafale. Gdy znów do murów klajstrem świeżym Przylepiać zaczną obwieszczenia Gdy „do ludności" „do żołnierzy" Na alarm czarny druk uderzy I byle drab i byle szczeniak Wodwieczne kłamstwo ich uwierzy Że trzeba iść i z armat walić Mordować grabić truć i palić Gdy zaczną na tysiączną modłę Ojczyznę szarpać deklinacją I łudzić kolorowym godłem I judzić „historyczną racją" O piędzi chwale i rubieży Ojcach pradziadach i sztandarach O bohaterach i ofiarach Gdy wyjdzie biskup pastor rabin Pobłogosławić twój karabin Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba Że za ojczyznę bić się trzeba Kiedy rozścierwi się rozchami Wrzask liter pierwszych stron dzienników A stado dzikich bab kwiatami Obrzucać zacznie „żołnierzyków" O przyjacielu nieuczony Mój bliźni z tej czy innej ziemi Wiedz że na trwogę biją w dzwony Króle z panami brzuchatemi Wiedz że to bujda granda zwykła Gdy ci wołają „Broń na ramię" Że im gdzieś nafta z ziemi sikła I obrodziła dolarami Że coś im w bankach nie sztymuje Że gdzieś zwęszyli kasy pełne Lub upatrzyły tłuste szuje Cło jakieś grubsze na bawełnę Rżnij karabinem w bruk ulicy Twoja jest krew a ich jest nafta I od stolicy do stolicy Zawołaj broniąc swej krwawicy „Bujać to my panowie szlachta"